Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

ΤΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑ...



Με ζαλίζει το απόγευμα αυτό. Θυμάμαι όλα αυτά που δεν έχω, όλα αυτά που έχασα, όλα αυτά που ξεθώριασαν στο πέρασμα του χρόνου. Τέτοια δειλινά, τα περνούσαμε μαζί, παρέα.
Όταν τρέχαμε στα πάρκα κυνηγώντας ο ένας τον άλλο,
και οι δύο την φαντασία μας,
ήταν ωραία, θυμάσαι?

Έχω φυλάξει τις παλιές φωτογραφίες, να μην χαλάσουν, να μην ξεθωριάσουν, επειδή αυτές σε κρατάνε ακόμα εδώ.


Και όταν πετάξαμε τους χαρταετούς, και όταν εξερευνούσαμε τα δάση, κανένας δεν μας έπιασε. Κανένας δεν μπορούσε να μας πιάσει…

Γελάσαμε.

Η μοναξιά δεν συνηθίζεται.


Μοναξιά είναι η μουσική
Τα τραγούδια που γράφαμε βροχή
Στην ανυπόφορη ατελείωτη σιωπή
Σαν πλεγμένα περιστέρια στα συρματοπλέγματα.




Στα ανθισμένα λιβάδια που τα λουλούδια έχουν χιλιάδες χρώματα
Στα ανοιχτά τα πέλαγα που η ζωή φροντίζει να αφήσει τα ίχνη της
Στα ψηλά βουνά που περιβάλλονται από τα σύννεφα και η βλάστησή τους οργιάζει
Στους κήπους με τα διαλεγμένα άνθη και τις στολισμένες με φυτά πέργκολες
Στο ρεύμα κάθε ποταμού που ερμητικά κυλάει το νερό.


Θα ήθελα να ζήσω τις τελευταίες μου στιγμές.
Μαγεμένη από το όνειρο που θα με συντροφεύει.
Και στην πόρτα του άλλου κόσμου να με περιμένεις.
Εσύ.

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

ΑΘΗΝΑ,Η ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΩΝ 3.000.000 ΚΑΤΟΙΚΩΝ...


Η Αθήνα είναι σίγουρα μία ιδιαίτερη πόλη,γιατί έχει ένα μοναδικό τρόπο να σου δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα. Όταν ζεις την καθημερινότητας της,την βλαστημάς και εύχεσαι να ήσουν σε κάποιο όμορφο νησί και να απολαμβάνεις την μπύρα σου μαζί με φίλους στην αμμουδιά μιας υπέροχης παραλίας. Όμως, σχεδόν κανένας από τους μόνιμους κατοίκους της δεν μπορεί εύκολα να την αποχωριστεί και όταν βρίσκεται μακριά της για πολύ καιρό εύχεται να βρισκόταν σε κάποια γωνιά της. Οι λόγοι που προκαλούν αυτή την περίεργη σύγχυση είναι σίγουρα αναρίθμητοι,αλλά εγώ θα αναφέρω μερικούς...

Αρχικά, η Αθήνα μπορεί να είναι χαοτική γεγονός που πολλοί άνθρωποι της επαρχίας δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε αυτή,ωστόσο αυτό είναι και ένα κομμάτι της μαγείας της. Όπως και κάθε άλλη μεγάλη πόλη έχει την ικανότητα να φέρνει σε επαφή ανθρώπους από διάφορα μέρη,με εντελώς διαφορετικές πεποιθήσεις και βιώματα. Έτσι,η διαφορετικότητα παύει να είναι ταμπού και πολλές φορές γίνεται προτέρημα.

Επιπλέον,είναι η πόλη που μπορεί να ικανοποιήσει όλα τα γούστα διασκέδασης και όχι μόνο... Ακόμα και ο πιο ιδιότροπος κάτοικος αυτής της πόλης σίγουρα θα βρει κάποιο μέρος που να του αρέσει. Επίσης, αφού η προσφορά των τόπων διασκέδασης είναι τόσο μεγάλη,παρατηρείται συχνά ότι τα στέκια ιδιαίτερα στις πιο νεαρές ηλικίες αλλάζουν διαρκώς. Ιδιαίτερα στους φοιτητές που ανάλογα με το έτος φοίτησης τους συχνάζουν σε άλλη περιοχή.(μια ενδεικτική σειρά ξεκινώντας από το πρώτο και καταλήγοντας στο τέταρτο έτος είναι η εξής: Κολωνάκι-Θησείο-Γκάζι-Πάνορμου).

Ένα άλλο καλό στοιχείο αυτής της πόλης είναι το γεγονός ότι η προσωπική σου ζωή μπορεί να προφυλαχθεί περισσότερο από ότι σε κάποιο μέρος της επαρχίας. Φυσικά,σε κάθε γειτονιά της Αθήνας υπάρχει κάποια γειτόνισσα που φέρνει τα "καλά" στοιχεία του χωριού,όπως το κοινωνικό ενδιαφέρον για το γείτονα,ωστόσο είναι πιο εύκολο να το αποφύγεις από ότι κάπου αλλού.

Τέλος, οι αποστάσεις αυτής της ιδιαίτερης πόλης δοκιμάζει τις σχέσεις των ανθρώπων,όσο και αν αυτό ακούγεται κάπως υπερβολικό. Είναι γεγονός ότι δύσκολα ξεβολεύεσαι από το ωραίο σου σπιτάκι για να δεις κάποιον που μένει μακριά,πόσο μάλλον όταν ο φίλος σου μένει στην άλλη άκρη της Αθήνας!Επομένως, αυτό επιβεβαιώνει το πόσο καλά περνάς μαζί του και το ότι είναι ένα άτομο που πραγματικά θες να το κάνεις παρέα και όχι κάποιος που απλά οι συνθήκες σε οδηγούν να τον επιλέξεις...

Άρα,όσο και να την κατηγορούμε και να την αποκαλούμε ως "η βρώμικη πόλη",κατά βάθος οι κάτοικοι της την λατρεύουμε.Για όλους εμάς υπάρχει ένα κομμάτι της Αθήνας που είμαστε συναισθηματικά δεμένοι και έχουμε ζήσει πολύ δυνατές συγκινήσεις...

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

FACEBOOK:Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ MARK ZUCKERBERG...

Η ιστορία του facebook μας παραπέμπει σε ταινία επιστημονικής φαντασίας στην οποία η κοινωνία αλλάζει μορφή και οι ανθρώπινες σχέσεις αλλάζουν χαρακτήρα.Αυτή την νέα διαδικτυακή πραγματικότητα μας την χάρισε ένας δευτεροετής φοιτητής από το Χάρβαρντ.Η καταγωγή του είναι από ένα χωριό στις όχθες του ποταμού Χάντσον,30 χλμ μακριά από την Νέα Υόρκη.Αφορμή για αυτή του την ανακάλυψη ήταν το πρόβλημα που αντιμετώπιζε με τα κορίτσια!

Ο Mark γνώρισε την πρώτη του ερωτική απογοήτευση στις 28 Οκτωβρίου του 2003,όταν μία νεαρή συμφοιτήτρια του όχι μόνο τον απέρριψε αλλά και τον περιφρόνησε επιδεικτικά!Έτσι,μετά από πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή του κατάφερε να σπάσει τους κωδικούς ασφαλείας και να τρυπώσει ακόμα και στα πιο απόρρητα αρχεία του πανεπιστημίου.Κατέβασε τις φωτογραφίες όλων των πρωτοετών και δημιούργησε μία ιστοσελίδα με το όνομα "facemash" στην οποία οι επισκέπτες της έπρεπε να ψηφίσουν το ποίος φοιτητής ή φοιτήτρια είναι πιο ελκυστικός/ή.Φυσικά,η σελίδα αυτή έγινε αμέσως δημοφιλής στους σπουδαστές...

Ωστόσο,αυτή του η πράξη δεν άρεσε και τόσο στους υπεύθυνους του Χάρβαρντ και ήταν ικανός λόγος για την απομάκρυνση του από τη σχολή.Όμως,παράλληλα ήταν και το διαβατήριο του για την μεγάλη επιτυχία,καθώς οι δίδυμοι Cameron και Tyler Winklevoss και ο φοιτητής και συνεργάτης του Divya Natura είδαν στο πρόσωπό του αυτόν που θα μπορούσε να υλοποιήσει το σχέδιο τους.Έτσι,αφού ενημερώθηκαν από την εφημερίδα Crimson για το κατόρθωμα του,πρότειναν να τους βοηθήσει για μια ιστοσελίδα επικοινωνίας για τους φοιτητές του Χάρβαρντ με το όνομα "Harvard connections.com".

Ο Mark Zuckerberg στην αρχή έδειχνε πρόθυμος να συνεργαστεί μαζί τους. Έστελνε emails στα οποία τους ενημέρωνε για την δουλειά του,όμως όσο περνούσε ο καιρός το ύφος του στα μηνύματα του άλλαζε...Έβρισκε συνεχώς δικαιολογίες για να μην τους συναντήσει,ισχυρίζοντας ότι λόγω φόρτου εργασίας δεν έχει χρόνο για κάτι τέτοιο...Στην πραγματικότητα,όμως,είχε αποφασίσει να οικειοποιηθεί την ιδέα και να δημιουργήσει μία σελίδα κοινωνικής δικτύωσης μόνος του,δουλεύοντας και το σχέδιο που είχε στο μυαλό του αλλά και αυτό των συνεργατών του.Έπειτα,είχε ως στόχο να τα συμπτύξει και να φτιάξει το facebook που ξέρουμε σήμερα... 

 Μάλιστα,ήταν τόσο αποφασισμένος,που είχε βρει επενδυτή,τον συμφοιτητή του Saverin.Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας,η οποία ήταν συνδεδεμένη με την βραζιλιάνικη μαφία.Επομένως,τον Ιανουάριο του 2004 αποφάσισε να συναντηθεί για τελευταία φορά με τους τρεις συνεργάτες του στο Kirland House που ήταν γνωστός χώρος συνεστίασης,για να τους ενημερώσει πως τους εγκαταλείπει,καθώς το εγχείρημα τους ήταν αδύνατον να υλοποιηθεί εφόσον παρουσίαζε πάρα πολλές δυσκολίες...Μέχρι τότε το "the facebook.com" δεν ήταν έτοιμο,αλλά είχε ήδη εξασφαλίσει τον server με τα λεφτά του Saverin.Επίσης,την μέρα που δήλωσε στους συνεργάτες του την αποχώρηση του από την ομάδα είχε κατοχυρώσει το όνομα.

Έτσι,στις 4 Φεβρουαρίου ιδρύθηκε το Facebook ,που όλοι γνωρίζουμε και έξι μέρες μετά ξεκίνησαν οι κατηγορίες των δίδυμων Winklevoss για αθέτηση συμφωνίας και κλοπή της ιδέας τους.Η δικαστική διαμάχη που ξεκίνησε τότε συνεχίζεται μέχρι σήμερα,παρόλα αυτά τον Μάιο της ίδιας χρονιάς τα δύο αδέρφια βρήκαν άλλο προγραμματιστή και η ιστοσελίδα "Harvard connection.com" επεκτάθηκε σε 15 σχολεία της Αμερικής!

Στην πραγματικότητα,ο Mark Zuckerberg δεν είχε ποτέ πρόθεση να τους βοηθήσει.Σύμφωνα,με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες είχε γράψει στον επενδυτή του "Κάποιοι προσπαθούν να φτιάξουν ένα site γνωριμιών,αλλά έκαναν λάθος.Χαχα.Μου ζήτησαν να το δημιουργήσω εγώ για αυτούς.Έτσι τους καθυστερώ μέχρι το facebook να είναι έτοιμο να λειτουργήσει...".Επίσης,έχουν βρεθεί μηνύματα που ολοκάθαρα δηλώνει ότι μισεί να δουλεύει για άλλους.

Επομένως.ανεξάρτητα από το αν η ιδέα ήταν δική του ή όχι,ο Mark Zuckerberg  δεν παύει να είναι ο επίσημος ιδρυτής του facebook και αυτός που έφερε την επανάσταση στον χώρο της διαδικτυακής επικοινωνίας. Αδιαμφισβήτητα,είναι μια από τις πιο λαμπερές προσωπικότητες του αιώνα μας και άξιος διάδοχος του Bill Gates.

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

ΜΙΑ ΚΡΗΤΙΚΗ ΒΡΑΔΙΑ....

Εάν ένα μέρος στην Ελλάδα ξεχωρίζει για την παράδοση και τον πολιτισμό του,αυτό σίγουρα είναι η Κρήτη.Δεν είναι τυχαίο που χαρακτηρισμοί του τύπου "λεβεντογέννα" ή "ευλογημένος τόπος" σε παραπέμπουν σε εκείνη...Οι ματινάδες,τα μαύρα ρούχα,η ρακί είναι μερικά αναπόσπαστα στοιχεία της κουλτούρας της.

Επομένως,ένα κρητικό γλέντι δεν μπορεί παρά να είναι ιδιαίτερο.Συνοδεύεται πάντα με τους ήχους της λύρας που κάνουν τους χτύπους της καρδιάς σου να χτυπούν σε άλλους ρυθμούς,με άφθονη ρακί που διώχνει μακριά τους ενδοιασμούς και του πιο ντροπαλού μέλους της παρέας και με μαντινάδες που εξυμνούν τον έρωτα,τον πόνο,το πάθος,την αγάπη για τον τόπο και την οικογένεια.

Όμως,σε ένα τέτοιο γεγονός δεν λείπει ο χορός!Τις περισσότερες φορές ξεκινά με τον Συρτό που έχει πιο απλά βήματα και ο ρυθμός είναι αργός,αλλά στην πορεία το Πεντοζάλη παίρνει τη θέση του...(προσοχή!Εάν πρόκειται να πάρετε μέρος σε αυτόν,φροντίστε να έχετε μάθει τα βήματα από κάποιον έμπειρο γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να το μάθετε εκείνη την ώρα.Επιπλέον,αποφύγετε μέρη που υπάρχουν γαρύφαλλα για να μην καταλήξετε σε κάποιο νοσοκομείο...).Ωστόσο,το πιο εντυπωσιακό στοιχείο σε αυτούς τους χορούς είναι οι φιγούρες που κάνουν οι επαγγελματίες χορευτές ή άτομα που ασχολούνται χρόνια με αυτούς!

Τέλος,η μουσική παράδοση του νησιού έχει τους δικούς της πρωταγωνιστές,τον Νίκο Ξυλούρη και τον Νίκο Ζωιδάκη .Τα τραγούδια που ερμήνευσαν όπως "μαύρα μου μάτια" ή "Ήτανε μια φορά..." έχουν γράψει ιστορία και τα έχουν σιγοτραγουδήσει αμέτρητες παρέες.Έτσι,λοιπόν,επιβάλλεται έστω μία φορά στη ζωή σας να περάσετε ένα βράδυ με καλή παρέα,άφθονη ρακί και να χορέψετε μέχρι το πρωί στους ρυθμούς της κρητική λύρας!

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

ΤΑ ΖΩΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ!ΜΗΝ ΚΛΕΙΝΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ!

"ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΟΛΑΣΙΜΗ Η ΜΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ ΣΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ,ΤΟΤΕ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!"αυτό ήταν το πρώτο σύνθημα που έδωσαν οι υπεύθυνοι της πορείας στους φιλόζωους διαδηλωτές το σάββατο στις 13.00 μ.μ στην πλατεία Συντάγματος.Αρκετοί ευαισθητοποιήμενοι πολίτες αφιέρωσαν κάποιες ώρες από τον προσωπικό τους χρόνο διαδηλώνοντας για την απάνθρωπη δολοφονία των αδέσποτων ζώων στο Ζάππειο και επιδιώκοντας την αλλαγή της νομοθεσίας πάνω σε αυτό το ζήτημα.Το κράτος οφείλει να λάβει πιο αυστηρά μέτρα για την προστασία αυτών των ψυχών ,άλλωστε κάτι τέτοιο είναι δείγμα πολιτισμού.

Επιπλέον,κάποιοι από τους διαδηλωτές αποφάσισαν να προσφέρουν και το χρηματικό ποσό των 3000 ευρώ σε όποιον βρει τον υπεύθυνο!Ωστόσο,ένας πραγματικό φιλόζωος θα αναλάμβανε κάτι τέτοιο χωρίς η παραπάνω ενέργεια να είναι το βασικό του κίνητρο.Μάλιστα,δεν είναι λίγοι από τα άτομα που συμμετείχαν στην πορεία που υποψιάζονται το ποίοι κρύβονται πίσω από αυτή την αποτρόπαια πράξη,αφού οι περισσότεροι ήξεραν και φρόντιζαν πολλά από τα αδέσποτα που δολοφονήθηκαν...

Συγκεκριμένα,κάποια κυρία που αγαπούσε και πρόσεχε αυτά τα ζώα,που ο δήμαρχος της Αθήνας στην προεκλογική του εκστρατεία τα χαρακτήρισε ως την βασικότερη αιτία της βρωμιάς της πόλης μας,δήλωσε ότι πολλά από τα "θύματα" αρνήθηκαν να φάνε την τροφή στην όποια υπήρχε η φόλα και τα ανάγκασαν!(το αποδεικνύει το γεγονός ότι βρέθηκε αμάσητη η τροφή στο στόμα τους)

Τέλος,ας ελπίσουμε ότι αυτή θα είναι και η τελευταία εγκληματική ενέργεια που θα έχει ως στόχο τις αθώες ψυχές του κέντρου της Αθήνα και ο δήμος θα δείξει περισσότερη ευαισθησία για ένα τέτοιο ζήτημα.Άλλωστε,η αγάπη,ο σεβασμός και η αντιμετώπιση μας σε τέτοιου είδους ζητήματα δείχνει το αν πραγματικά ανήκουμε σε έναν πολιτισμένο κράτος ή όχι...

Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011

Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ...

Σε όποιο σταθμό και αν ανοίξεις στην τηλεόραση,σε όποια εφημερίδα και αν κοιτάξεις το μόνο που θα μάθεις είναι πως το εισιτήριο των μέσων μεταφοράς αυξήθηκε,τα spread των ομολόγων ανέβηκαν,οι μισθοί μειώθηκαν,οι απολύσεις διαδέχονται η μία την άλλη και με λίγα λόγια σου περνάνε το μήνυμα ότι το μέλλον είναι μαύρο και εσύ καλό είναι να πας να αυτοκτονήσεις με την ελπίδα ότι τουλάχιστον οι δικοί σου θα χαρούν την ασφάλεια ζωής σου...

Όμως,τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά!Απλά ίσως ήρθε η ώρα οι Έλληνες να μάθουν σε έναν πιο ευρωπαϊκό τρόπο ζωής και διασκέδασης.Βέβαια για έναν λαό σαν τον δικό μας είναι λίγο δύσκολο,καθώς αν δεν πάμε δύο φορές τον μήνα στα μπουζούκια για να "λούσουμε" τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη με λουλούδια λες και είναι επιτάφιος ή αν δεν χτυπηθούμε και μία φορά την εβδομάδα στα κλάμπ της παραλιακής δεν αντέχουμε.Ωστόσο,πρέπει ίσως να κόψουμε κάτι από όλα αυτά...
Μάλλον,ήρθε η ώρα να συνηθίσουμε σε έναν πιο ιδιαίτερο τρόπο ζωής που ίσως να έχει μερικές καλές προτάσεις που θα είναι ωραίο να ακολουθήσουμε...

Αρχικά,οι συγκεντρώσεις στο σπίτι κάποιου φίλου για πιο ενδοπαρεϊκές δραστηριότητες,ίσως να μην είναι και τόσο κακές.Μπορείτε να νοικιάσετε κάποιο DVD και να προμηθευτείτε τα κατάλληλα εφόδια όπως πατατάκια και ποπ-κορν που θα σας συνοδεύουν κατά τη διάρκεια της ταινίας.Επιπλέον,μπορείτε να κάνετε ποικίλα σχόλια στα οποία να εκφράζουν την άποψη σας για το έργο.(Αν οι φίλοι σας εκφράσουν την δυσαρέσκεια τους για την επιλογή σας "πετάγοντας" πικρόχολα σχόλια δεν έχετε τίποτα άλλο παρά να ρίξετε την ευθύνη σε κάποιον άγνωστο φίλο σας λέγοντας πως εκείνος σας την υπέδειξε).Αν πάλι ο χώρος του σινεμά σας είναι αδιάφορος,μπορείτε να παίξετε κάποιο ομαδικό παιχνίδι το όποιο όμως να μην συμπεριλαμβάνει πικρές αλήθειες ή κουτσομπολιό,όπως το γνωστό σε όλους μας "αναπτήρας".

Ένας άλλος πιο δημιουργικός τρόπος διασκέδασης είναι η μαγειρική,η οποία και να μη σας άρεσε πιο παλιά με τόσες εκπομπές που υπάρχουν δεν μπορείτε να έχετε μείνει ανεπηρέαστοι.Επομένως,δείξτε στους φίλους σας πως ο Σκαρμούτσος και ο Λουκάκος είναι απλοί υπάλληλοι αλυσίδας fast-food μπροστά σε εσάς.Βέβαια,για την δική σας ασφάλεια και των γύρω σας καλό είναι να είστε σε άμεση επικοινωνία με τη μαμά σας ή με κάποια καλή και εχέμυθη γειτόνισσα που θα έχει όλη την καλή διάθεση να σας βοηθήσει.Αν πάλι δεν τα καταφέρετε,μην απογοητευτείτε!Μπορείτε να δείξετε στους φίλους σας το πόσο καλοί είστε στο να παραγγέλνετε τα καλύτερα φαγητά.Φανείτε ψύχραιμος και βγάλτε με άνεση και αυτοπεποίθηση όλα τα διαφημιστικά φυλλάδια των σουβλατζίδικων της περιοχής σας και προτείνεται με σιγουριά και πίστη στον εαυτό σας τα πιάτα που θεωρείται καλύτερα τονίζοντας ότι όλη η Αθήνα έρχεται μέχρι την γειτονιά σας για να τα γευτεί.

Αν πάλι,δεν θέλετε να μείνετε σπίτι αλλά τα οικονομικά σας δεν σας επιτρέπουν να κάνετε την παλιά και άνετη ζωή σας.Μπορείτε να κάνετε μια βόλτα στο κέντρο ξεκινώντας το πρόγραμμα σας με έναν καφέ σε κάποιο μαγαζί που να έχει θέα στην πλατεία Συντάγματος.Μόνο το τι άτομα μπορούν να περάσουν μπροστά από τα μάτια σας μέσα σε ένα τέταρτο μπορεί να σας φτιάξει την διάθεση.Πραγματικά,τουλάχιστον 10 περαστικοί θα περάσουν που θα σας κάνουν να πιστεύετε ότι και με χιτώνα να κυκλοφορήσετε θα είστε πιο φυσιολογικός από αυτούς!Έπειτα,μπορείτε να ενημερωθείτε για διάφορες εκθέσεις που διοργανώνονται στο κέντρο που πραγματικά αξίζει να επισκεφθείτε!
Αυτές είναι μόνο μερικές προτάσεις για να γίνει ίσως λίγο καλύτερη η καθημερινότητα σας,αν έχετε να προτείνετε και άλλους τρόπους μην διστάσετε να το κάνετε!

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ POKER...

Είναι γεγονός ότι τουλάχιστον τα 2/3 των φοιτητών σε κάποια φάση της πανεπιστημιακής τους ζωής έχουν περάσει την τρέλα του πόκερ.Συγκεκριμένα,όλοι έχουμε βιώσει την αγωνία αυτού του παιχνιδιού μπροστά από την οθόνη του λάπτοπ ή στο σπίτι ενός καλού φίλου αγκαλιά με ένα μπολ ξηρούς καρπούς και μερικά μπουκάλια μπύρας.

Ωστόσο,αυτή η ενασχόληση με το συγκεκριμένο "παιχνίδι εξαπάτησης" κρύβει μία ιστορία μεγαλύτερη των 10 αιώνων!Σύμφωνα,με τις πληροφορίες του clubpoker έχουν γίνει αναφορές για διάφορα παιχνίδια που περιελάμβαναν ως βασικές αρχές την ιεραρχία των φύλλων ή των συνδυασμών ντόμινο,όπως επίσης και την χρήση μπλόφας για την εξαπάτηση των αντιπάλων.
Η ακριβής καταγωγή του δεν είναι γνωστή αλλά μια δημοφιλής εκδοχή υποστηρίζει ότι ένα παιχνίδι παρόμοιο με το σημερινό πόκερ παίχτηκε για πρώτη φορά από του Κινέζους πριν από το 969 π.Χ.Ο αυτοκράτορας Mu-Tsung,όπως αναφέρεται,έπαιξε την παραμονή Πρωτοχρονιάς με την γυναίκα του ένα παιχνίδι με κάρτες-ντόμινο.
Επίσης,οι Αιγύπτιοι κατά τον 12ο-13ο αιώνα χρησιμοποίησαν μια μορφή παιγνιόχαρτων,ενώ στην Περσία τον 16ο αιώνα χρησιμοποιούσαν τα Hanjifa (που σημαίνει "φύλλα θησαυρού") για μια μεγάλη ποικιλία παιχνιδιών με πονταρίσματα.Μια τέτοια τράπουλα αποτελούνταν από 96 φύλλα περίτεχνα κατασκευασμένα από λεπτές φλούδες ελεφαντόδοντου ή  από πολύτιμο ξύλο.Επιπλέον,οι Πέρσες που όπως φαίνεται είχαν μία αδυναμία τον τζόγο ασχολούνταν και με το παιχνίδι "As Nas" στο οποίο χρησιμοποιούσαν 25 φύλλα,ενώ παράλληλα υπήρχαν διακριτοί γύροι πονταρίσματος και ιεραρχία φύλλων που κερδίζουν.

Τέλος,ένα γαλλικό παιχνίδι το "Poque" και ένα γερμανικό παιχνίδι με το όνομα "Pochen"(που σημαίνει χτυπώ) έγιναν γνωστά το 17ο και τον 18ο αιώνα και προήλθαν από το ισπανικό παιχνίδι "Primiero" στο οποίο μοιράζονταν 3 φύλλα σε κάθε παίχτη.Οι μπλόφες και τα μεγάλα πονταρίσματα με αδύναμα φύλλα στο χέρι για την εξαπάτηση των αντιπάλων αποτελούσαν βασικό στοιχείο των παιχνιδιών.Στην Αγγλία έπαιζαν Breg το οποίοαποτελεί έναν γνήσιο απόγονο του γαλλικού παιχνιδιού Brelon.Όμως το Primiero που χρονολογείται πίσω στο 1526 είναι όπως αποκαλείται η "μητέρα του πόκερ".
Έτσι μέσα από διάφορες διεργασίες το πόκερ πήρε την μορφή που έχει σήμερα και εμείς συνεχίζουμε σταθερά την παράδοση του είτε διαδικτυακά είτε μέσα από συγκεντρώσεις με φίλους...